Interview met Paul Binnerts in Het Parool
Vorige week verscheen er een groot interview met Paul Binnerts in Het Parool. Aan Hanneloes Pen vertelt Binnerts over zijn boek Het leugenlabyrint, waarin het oorlogsverleden van zijn familie en hemzelf een belangrijke rol speelt, ‘mijn eigen familieleden komen voor mij eindelijk tot leven. Het zijn geen schimmen meer uit het verleden.’
Binnerts vertelt het verhaal van verschillende personages en hun gedrag en handelen tijdens de oorlog. Volgens Binnerts kun je ‘niet zeggen die deugde wel en die deugde niet. Je moet niet te makkelijk oordelen. We hebben snel ons oordeel klaar.’
U leest dit interview hier terug.
Over Het leugenlabyrint:
Den Haag, 9 mei 1940. Bert Meijer van Leer koopt nietsvermoedend een Zündapp-motorfiets, die zijn redding en zijn ondergang zal worden. Op 10 mei valt het Duitse leger Nederland binnen. Emmeke, Berts zusje, viert juist op die dag haar verjaardag.
Emmeke en Bert zijn joods, maar niet religieus. Bert heeft zich laten dopen en trouwt met de protestantse Lien. Emmeke is getrouwd met Joost, ook niet-joods en principieel antigodsdienstig. Ingrediënten voor een fatale keten van gebeurtenissen. Hun ‘gemengde huwelijken’ vrijwaren hen niet van de maatregelen die de Duitsers aan de joden opleggen: ariërverklaring, registratie, davidster en, bij het niet opvolgen ervan, gevangenschap en deportatie.
In Het leugenlabyrint is Paul Binnerts er getuige van hoe de schroef langzaam wordt aangedraaid. Steeds staan zijn personages voor beslissingen, waarvan alleen achteraf gezegd kan worden dat het de verkeerde beslissingen waren. Hij is met ze begaan, maar meer dan ze gezelschap houden kan hij niet.
Paul Binnerts (1938) is toneelregisseur en de auteur van onder meer toneelbewerkingen als Mephisto (Klaus Mann), Black Box en Dezelfde zee (Amos Oz), en van Toneelspelen in de tegenwoordige tijd (IT&FB, tweede, herziene druk 2018), hét boek over (post)modern toneelspelen.
